Krzynia była niegdyś majątkiem leśnym i początkowo składała się z dwóch majątków szlacheckich Gross-Krien (Krzynka) und Klein-Krien (Krzynia).

Krzynia dzieliła się na dwie własności:
Pierwsza była lennem rodziny von Zitzewitz i własnością Johanna Ludwiga von Liebermann.

Krzynka została później odkupiona od J.H. von Liebermanna przez Jakoba Georga von Zitzewitz wraz ze swoim bratem.

Syn Jakoba , Kaspar Heinrich, dziedziczy obok innych majątków także Krzynię i Krzynkę.

W historii rodzinnej Kaspar Heinrich zapoczątkował wygasłą dziś gałąź Domaradzką.

Około 1784 r w Krzynce znajdywały się dwa folwarki dzierżawione przez zarządcę, sześciu chłopów, Kuźnia i nauczyciel, młyn wodny oraz folwark z domem myśliwskim, dom sołecki i 22 paleniska. W Krzyni zaś były dwa folwarki. Ze względu na w większości piaszczystą glebę, określano majątek jako leśny.

W 1803 r zmarł Kaspar Heinrich von Zitzewitz i pozostawił cały swój majątek, włącznie z Krzynką i Krzynią swemu synowi Heinrichowi.

W ramach podziału spadku w roku 1834 Krzynka i Krzynia przeszły w posiadanie Wilhelma von Zitzewitz z rodu Zezenow. Zapoczątkował on gałąź Borzęcińską. Przez pewien czas zamieszkiwał w Krzynce i zmarł w 1892r. Jego drugi syn Guenther przejmuje Krzynkę i Krzynię początkowo jako dzierżawca, po czym nabywa własność w 1883r. Jest bardzo oddany gospodarce leśnej i opiece nad dziczyzną.

W roku 1878 buduje pałac, ok. 300metrów na północny zachód od biegu starej Słupi.

Guenther von Zitzewitz stworzył także obejmujący do dziś ok. 11 hektarów park majątkowy. Park, jako instalacja krajobrazowa został założony w oparciu o różnorodną rzeźbę terenu wokół pałacu.

Sam pałac stał obok podjazdu i dworu na najwyższym miejscu. Dojazd do pałacu został podkreślony przez regularnie posadzone dęby. Ponadto dwór był ozdobiony cypresami i wiązami. Na północ dworu znajdywała się druga część dworu, która była oddzielona od głównego dworu murem ze schodami. Dalsze części kompleksu do dziś zachowały typowo leśny i naturalny charakter z licznymi wąwozami w kierunku rzeki Słupi. Folwark znajdował się na południowy wschód od pałacu. Ze względu na bliskie leśne otoczenie był stosunkowo niewielki, z kilkoma budynkami, m.i. istniejącymi do dziś wielką oborą i kuźnią.

W roku 1900 majątek na skutek podziału spadkowego przechodzi na własność Wilhełma von Zitzewitz z Borzęcina.

Po jego śmierci w roku 1927 jego żona Henriette zarządzała majątkiem, a ostatnim przedwojennym właścicielem była Wspólnota spadkowa von Zitzewitz.

W pierwszej połowie 20. wieku pałac wraz z parkiem i majątkiem otaczającym kompleks był bardzo popularnym miejscem spotkań, polowań i wypoczynku ówczesnej prominencji politycznej i szlacheckiej.

Po roku 1945 majątek został upaństwowiony i przeobrażony państwowe godpodarstwo rolne "PGR Skaryszów, Gospodarstwo Krzynia". Pałac początkowo służył pracownikom jako budynek mieszkalny, po czym po jakimś czasie został przeobrażony w dom myśliwski.

W połowie lat osiemdziesiątych podczas wykonywania prac remontowych budynek zajął się ogniem i uległ całkowitemu spaleniu.